Ik zag op 4 februari 1979 het levenslicht in Antwerpen, en groeide op in een “warm nest”. Als het ware omringd door de goede zorgen van mijn mama, die ervoor koos thuis te blijven om voor mijn broer Tom en mezelf te zorgen. Mijn vader Philippe is professioneel steeds havengebonden bezig geweest, eerst als scheepsagent en momenteel in de expeditiesector. Op jonge leeftijd al mochten Tom & ik mee aan boord klimmen van de grootste zeereuzen die de Antwerpse haven aandeden, en mijn voorliefde voor alles wat te maken heeft met de Antwerpse haven vindt hierin heel zeker haar oorsprong.

Ten huize De Ridder heerste al vroeg “de Open Debat Cultuur”. Geen onderwerp was taboe. Wouden we iets, moesten we er onze ouders maar zien van te overtuigen. Mijn familie was op geen enkele wijze politiek actief, maar achteraf gezien werd het discussiëren er wel met de paplepel ingegoten. (wat tot verhitte debatten leidde ’s avonds voor het avondnieuws :-)).

Mijn broer en ik kregen alle kansen die we nodig hadden om ons te ontwikkelen, maar we werden wel geacht ze te grijpen. We moesten de wereld in, en zouden ambitieus zijn, maar thuis was er wel steeds die veilige thuishaven waar we even tot rust konden komen.

In ieder geval hebben mijn ouders heel veel invloed gehad op wie ik nu ben, en de kansen die ik heb gekregen. Dankzij hen heb ik de opleiding kunnen volgen die ik wou, en ben ik wie ik ben. Waarvoor ik hen altijd heel dankbaar zal zijn. En mijn kleine broertje Tom, blijft mijn kleine broertje Tom. Hoewel inmiddels ruim 1m80 en werkzaam als piloot bij SN Brussels. Steun, toeverlaat, luisterend oor op nachtelijke uren waarop ieder normaal mens al lang slaapt, en fan van het eerste uur.